۱۳۹۶ مهر ۹, یکشنبه

ایران-آخرین اخبار از زندانی سیاسی سهیل عربی




زندانی سیاسی سهیل عربی درحال حاضر در قرنطینه زندان تهران بزرگ ایزوله است 
این درحالی است که مسئولان زندان او را در حالتی بینی او بر اثر شکنجه شکسته است، بدون هیچ درمان و رسیدگی در قرطینه نگه داشته اند.

به سفارش رییس سازمان زندانها علی اصغر جهانگیری سهیل عربی با دو قاتل اجیر شده هم اتاق است که آنهاوی را تهدید به مرگ کرده و گفته‌اند: « اگر سهیل را بکشیم جایزه اش رفتن ما به زندان گوهردشت است اینجا ماندن برای ما سخت است و می خواهیم به گوهردشت منتقل شویم. »

شایان ذکراست سهیل عربی زندانی سیاسی هفته گذشته در مسیر بیمارستان خمینی توسط پاسداری بنام تاجیک و سربازی به نام رحیمی بشدت مضروب شده و بینی‌اش شکست.


دفاعیات زندانی سیاسی سهیل عربی در بیدادگاه رژیم در تهران
دادگاه زندانی سیاسی سهیل عربی روز یکشنبه ۲۰خرداد ۹۷ در شعبه ۲۸در خیابان معلم در تهران به ریاست قاضی دژخیم؛ مقیسه برگزار شد.
به‌طور همزمان سهیل عربی و همسرش برای محاکمه به دادگاه آورده شدند.
در بیدادگاه رژیم که غیرعلنی و بدون حضور خانواده‌ها تشکیل گردید؛ قاضی دژخیم مقیسه اتهاماتی از قبیل دادن بیانیه، تماس با رسانه‌های بیگانه و توهین به خامنه‌ای را به زندانی سیاسی سهیل عربی نسبت داد. 
سهیل عربی نیز خطاب به قاضی مقیسه گفت: تو یک عروسک خیمه شب‌بازی هستی و به‌زودی دوره‌تان به‌سر می‌آید و آنوقت نوبت ماست که جای تو بشینیم و محاکمه‌تان کنیم. 
در برابر تاریک اندیشان و افکار سیاه و قرون‌وسطایی باید ایستاد
وکیل مدافع سهیل عربی پس از جلسه دادگاه در اینستاگرام خود نوشت: سهیل عربی عزیز امروز بار دیگر ثابت کردی که در برابر تاریک‌اندیشان و جاهلان زمان سکوت نخواهی کرد. پس از ۵سال حبس ناعادلانه و شکنجه‌های غیرانسانی صدایت در محضر بیدادگاهشان فریادی شد که بر پیکر افکار سیاه و قرون‌وسطایی‌شان فرود آمد و پلیدی و خفت‌شان را بیش از هر زمانی دیگر آشکارگردانید. 
درود بر همت استوار و پایداری اراده ات.......
همسر زندانی سیاسی سهیل عربی نیز در این بیدادگاه به اتهام مشارکت با همسرش در معرض حکم زندان قرار گرفته است. به‌گفته وکیل و شاهدان حکم سهیل عربی پیشاپیش از سوی دژخیمان قوه قضاییه تعیین شده است و بیست روز دیگر اعلام خواهد شد.

زندانی سیاسی سهیل عربی

روز دوشنبه ۷خرداد که روز ملاقات زندانیان با خانواده‌هایشان بود؛ رئیس جنایتکار تیپ ۲به‌طور غیرقانونی مانع ملاقات سهیل عربی با خانواده‌اش شده و دست و پایش را بسته و چهار تن از اراذل و اوباش زندان را بالای سر او فرستاده تا به وی سرم بزنند؛ اما سهیل مانع شده است.
رنگیس مظلوم؛ مادر زندانی سیاسی سهیل عربی روز چهارشنبه ۹خرداد طی پیامی با ابراز نگرانی از انتقال و وضعیت فرزندش از زندان تهران بزرگ به محل نامعلوم؛ از مردم آزاده ایران و سازمانها نهادهای حقوق‌بشری برای نجات جان فرزندش استمداد طلبید

فرنگیس مظلوم مادر زندانی سیاسی سهیل عربی

به گزارش رسیده؛ زندانی سیاسی سهیل عربی که در حال حاضر در زندان تهران بزرگ محبوس است؛ تحت شکنجه و آزارهای جسمی و روحی شدید قرار دارد. 
دژخیمان موهای سهیل را از ته تراشیده‌اند. به‌دلیل نداشتن آب گرم و امکان حمام بدن سهیل شپش گذاشته است. به خانواده‌اش اجازه واریز پول برای خرید مواد خوراکی و غذایی نداده‌اند. وی در انفرادی اجازه تماس تلفنی با خانواده‌اش را  ندارد. 
روز یکشنبه 19فروردین97 دژخیمان خامنه‌ای در یک اقدام جنایتکارانه در حالی که سهیل در هواخوری زندان بوده سه نفر از عوامل خود را به جان وی انداخته و به ضرب‌وشتم قرار دادهاند طوری که دستش مجروح شده و آرنجش ورم کرده است
متن گزارش ملاقان فرنگیس مظلوم مادر سهیل با وی


روز دوشنبه ۶ فروردین ماه؛ مسئولین زندان تهران بزرگ به خانم فرنگیس مظلوم مادر سهیل عربی اجازه ملاقات با وی را ندادند. سهیل عربی وبلاگ نویس زندانی از روز ۲۹ اسفند ماه ۹۶ تاکنون نه تنها اجازه ملاقات با خانواده را نداشته بلکه حتی یک تماس نیز با خانواده اش نداشته است.
وی از تاریخ ۴ بهمن ماه تا ۲۹ اسفند ماه ۹۶ در اعتصاب غذا بود و وضعیت جسمی بدی داشته است. این امر باعث نگرانی و تشویش بیشتر خانواده وی شده است.

روز ۲۹ اسفند ماه؛ در آستانه سال نو خانم فرنگیس نامدار مادر زندانی سیاسی سهیل عربی برای همراهی با فرزندش در سال تحویل سفره هفت سین خود را در مقابل در زندان تهران بزرگ پهن کرد



جمعی  از زندانیان سیاسی زندان ارومیه روز دوشنبه ۲۱اسفند ماه؛ طی پیامی به زندانی سیاسی سهیل عربی به‌خاطر مقاومت و ایستادگی‌اش در برابر ظلم و ستم رژیم و ادامه اعتصاب خشک؛ به وی درود فرستادند و حمایت خود را از خواسته‌های بر حق سهیل عربی اعلام کردند.

این زندانیان در پیام خود همچنین اعلام کردند که با تمام وجود از سهیل عربی و سایر زندانیان سیاسی در بند حمایت می‌کنیم و هر آنچه که از دستمان برآید برای محقق کردن خواسته‌هایشان انجام خواهیم داد و تا آخرین لحظه پا به پای سهیل و سایر زندانیان همراهیم و ایستادگی می‌کنیم.

زندانی سیاسی سهیل عربی


زندانی سیاسی سهیل عربی در حالی که در اعتصاب خشک به سر می‌برد در سلول انفرادی به شدت مورد ضرب و شتم شدید و شکنجه قرار گرفت بدنبال وخامت حالش او به بیمارستان خمینی تهران منتقل شد.

او از روز پنجشنبه ۲۴ اسفند بدلیل ادامه اعتصاب خشک توسط ماموران تیپ یک زندان تهران بزرگ به سلول انفرادی تیپ یک فرستاده شد.
سهیل عربی در انفرادی بشدت مورد ضرب و شتم وحشیانه قرار گرفته و در حالی که در وضعیت وخیمی قرار داشت٬ به بیمارستان خمینی تهران در بخش اورژٰانس شماره ۱ منتقل گردید.

صبح امرروز شنبه ۲۶ اسفند مادر وی با اصرار بسیار خواستار دیدار فرزندش شد و به بیمارستان خمینی رفت. اما ماموران بار دیگر از دیدار مادر با فرزندش در بیمارستان نیز خودداری کردند و تنها اجازه یافت که از دور سهیل را ببیند.

گزارشهای بیمارستانی حاکی است که هم اکنون حال این زندانی شکنجه شده بشدت وخیم است. و براثر ضربات سنگیینی که به سر و مغز او وارد آوردند این زندانی سیاسی دچار ضربه مغزی شده است.

همچنین حمیدرضا امینی که وی نیز به جرم فعالیت در کانال تلگرامی در اعتصاب خشک به سر می‌برد در وضعیتی وخیمی به بیمارستان خمینی منقل شده و درکنار سهیل عربی در اورژانس بیمارستان بستری می باشد.

سهیل عربی

پنجاهمین روز اعتصاب غذا و دهمین روز اعتصاب خشک سهیل عربی هر روز یک قدم به مرگ نزدیکترمیشود
وضعیت جسمی این زندانی سیاسی دربسیار وخیم گزارش شده است
آخرین گزارش حاکی است که 
فشار خون وی ۸ و قند خون او نیز ۲۸ بوده و است و کلیه هایش از کار افتاده اند

رژیم هم دیگر اجازه ملاقات به مادر سهیل نمیدهد!


فعالین حقوق بشری اعلام کرده اند که روز جمعه ساعت۲۱-٢٣ به وقت ايران
توفان توییتری در حمایت از زندانیان سیاسی و خانواده های آنها برگزار میشود

صدایشان باشیم وخانواده هایشان را تنها نگذاریم آرزو هاي فراوان براي سال نو درحبس اند 

روز ۲۲ اسفند ۱۳۹۶، سهیل عربی زندانی سیاسی در هشتمین روز اعتصاب خشک در حالی که در شرایط خطرناک و وخیم به سر می برد از ملاقات با مادر خود محروم شد.
صبح روز سه شنبه هنگامی که فرنگیس مظلومی مادر سهیل عربی جهت دیدار و ملاقات با سهیل مراجعه کرده بود، به وی اجازه ملاقات نداده و گفته اند که امروز ملاقات نیست چون تیپ زندان سهیل تغییر کرده است.
سهیل عربی تا ظهر روز دوشنبه ۲۱ اسفند در تیپ ۲، بند ۳ زندان تهران بزرگ محبوس بوده اما عصر همان روز به تیپ یک این زندان منتقل شده است.

فرنگیس مظلومی مادر سهیل عربی پس از ممانعت مسئولین زندان از دیدار با سهیل عربی در پیامی گفت: « فرنگیس مظلوم هستم مادر سهیل عربی که بجرم روشنگری و دگراندیشی در زندانهای جمهوری اسلامی در بنداست.
ادامه متن پیام 




آخرین پیام در آستانه مرگ و سال نو فراخوان به تجمع در مقابل زندانهای تهران بزرگ قرچک و گوهردشت
سفره‌های هفت‌سین‌تان را مقابل زندانهایشان پهن کنید

روز دوشنبه ۲۱اسفند حال زندانی سیاسی سهیل عربی که هم‌چنان در اعتصاب  غذای خشک به‌سر می‌برد؛ بحرانی است.  قندخون وی به 23 رسیده و کلیه‌هایش در حال از کار افتادن است.
خبرهای دریافتی حاکیست؛ سهیل را مرتب به‌دلیل بی‌حالی و بیهوش شدن از شدت ضعف به بهداری زندان منتقل می‌کنند.



خشک شدن و غریبانه در این شکنجه‌گاه جان‌سپردن یا تحمل افسردگی پس از اعتصاب ناموفق
من گزینه اول یعنی «مرگ» را به تسلیم شدن در برابر ستمگران ترجیح می‌دهم.

شکستن اعتصاب یعنی من؛ آرش؛ گلرخ و آتناها هم‌چنان باید شکنجه‌هایی که هر روز شدیدتر می‌شود را تحمل کنیم.

 یک مبارز واقعی حتی درون زندان نیز در برابر ظلمی که به خود و مردمی که برای آنها از خودگذشتگی کرد سکوت نمی‌کند. 

اکنون که یارانم را چنین شکنجه می‌کنند؛ با تمام وجود فریاد می‌زنم و از تمام حامیان زندانیان سیاسی می‌خواهم من و یارانم را در این راه تنها نگذارند.

سفره‌های هفت‌سین‌تان را مقابل زندانهایشان پهن کنید و با در دست گرفتن عکسهای زندانیان سیاسی اولاً به قهرمانانتان پیام دهید که تنها نماندند؛ دوما تهدیدی باشید برای شکنجه‌گران تا هر بلایی می‌خواهند سر ما نیاورند.

 سوگواران را مجال بازدید و عید نیست
بازگرد ای عید از ایران که ما را عید نیست
گفتن لفظ مبارک باد طوطی در قفس
شاهد آیینه دل داند بجز تقلید نیست
بی گناهی که به زندان مرد با حال سیاه
ظالم مظلوم کش هم تا ابد جاوید نیست

پس از سه روز نه گفتن به آب؛ غذا؛ خوراک و حتی سرم احساس می‌کنی کویر هستی کویری که هر لحظه خشکتر می‌شود. هر لحظه خشکتر شدنت را حس می‌کنی.
نه! نه!  قطره‌های آب نمی‌تواند مرا از خشکیدن نجات دهد.
من سیل می‌خواهم سیل می‌خواهم
سیلی که براندازد این دستگاه ستمگر را که آزاداندیشان و حامیان محرومان را به زنجیر کشیده است.

از مینا زرین تا آتنا دائمی بهترین روزهای جوانیشان را در زندانهای جمهوری اسلامی محبوس بودند.
از محمد نظری؛ علی معزی؛ آرش صادقی تا علیرضا توکلی

تا امروز بفهمیم نه اصلاح‌طلب و نه اصول‌گرا هیچیک دلسوز ما نبودند و باید هر چه سریعتر به این ماجرای تلخ پایانی خوش دهیم.

سر میاد زمستون
سهیل عربی زندان تهران بزرگ ۲۰اسفند ۹۶
 

وی در پیام دیگری از جمله گفت:
عاشقان را از یاد نبرید. برای منافع شخصی کنشگری سیاسی نکردم که اکنون برای خواسته شخصی اقدام به اعتصاب غذا کرده باشم. 
جانم را به خطر می‌اندازم تا صدایم شنیده شود. 
خواسته‌ام این است که در برابر زندانهای تهران بزرگ، قرچک و رجایی شهر (گوهردشت) تجمع کنید و خواهان آزادی زندانیان سیاسی شوید.
عزمم را برای رفتن از دنیای سرشار از بی‌عدالتی شما جزم کردم.
بسیار جنگیدم تا دیگر کودکان کار در سرما نلرزند، شخصی به جرم آزاداندیشی و اعتراض  محکوم به اعدام یا تحمل حبس نشود.


مادر زندانی سیاسی سهیل عربی

مادر زندانی سیاسی سهیل عربی طی پیامی در چهل و ششمین روز اعتصاب‌غذای فرزندش  که در زندان تهران بزرگ به‌سر می‌برد گفت:

 خدمت همه ملت ایران سلام عرض می‌کنم من فرنگیس مظلوم هستم مادر سهیل عربی
خواستم به این وسیله به اطلاع همه برسانم که سهیل اصلاً حالش خوب نیست. امروز دوباره خبردار شدم که فرزندم را زدند و حالش بد شد او را به بهداری بردند. می‌خواستند سرم به او بزنند مانع شد دوباره او را زدند. این وضع تا کی می‌خواهد ادامه پیدا کند؟
اعتصاب تنها وسیله دفاع یک زندانی از حقوق خودشه. آنها سهیل را آزار و اذیت می‌کنند که تن به ذلت بدهد و سهیل زیر بار ذلت نمی‌رود. این حق سهیل است که علیه ظلم و بی‌عدالتی اعتصاب کند. او بی‌گناه ا ست و حق را  گفته و دنبال آزادی است. سهیل باید آزاد باشد.
 تا کی می‌خواهد این طور باشد؟ چرا باید همه را اذیت کنند؟ چرا فرزند من به‌خاطر اعتصاب باید کتک بخورد؟ اعتصاب حق هر زندانی است. به چه حقی او را می‌زنند؟
من مادر سهیل عربی از همه مردم آزاده و حامیان حقوق بشر می‌خواهم که برای دادخواهی حق فرزندم حمایت اش کنند و به دادش برسند. ممنون از همه مردم


زندانی سیاسی سهیل عربی روز شنبه پس از انتقال به بند ۳زندان تهران بزرگ؛ حوالی ظهر بیهوش شده و به بهداری منتقل شد.. وی در بهداری مانع تزریق سرم شده است.
بنا‌ به آخرین خبر دریافتی؛ ساعت ۱۰صبح امروز یکشنبه ۲۰اسفند مجدداً حال  این زندانی سیاسی بسیار وخیم بوده  و در حالی که زیر بغلش را گرفته بودند؛  به بهداری  تیپ ۲  زندان تهران بزرگ منتقل شده است.
وی در بهداری نیز در حالی که به‌شدت بی‌حال بوده وقتی متوجه می‌شود که  تلاش می‌شود به وی سرم تزریق کنند مانع از تزریق شده است

زندانی سیاسی سهیل عربی صبح امروز پنجشنبه ۱۷ اسفند طی پیامی از زندان تهران بزرگ بر ایستادگی روی خواسته اش تاکید کرد. 
پس از سه روز بستن  تمام دستانم با چسب برای این که حتی نتوانند وقتی خواب هستم به من سرم تزریق کنند ؛ به دفتر ریاست زندان تهران بزرگ فرستاده شدم و در آنجا طی تماس تلفنی با جعفری دولت آبادی به من گفتند در صورت پایان دادن به اعتصاب؛ تا هفته دیگر به خواسته ام رسیدگی می شود ؛ یعنی آزادی و یا انتقال خانم ایرایی به زندان اوین. 
من گفتم به وعده های شما ا عتمادی ندارم؛ گفتم تا زمانی که از آزادی یارانم مطمئن نشوم به اعتصاب پایان نمی دهم. موقتا تا شنبه چسب ها را از بدنم جدا می کنم ؛اما در صورتی که تا شنبه به خواسته ام نرسم اینبار زبانم را خواهم دوخت.
زندانی سیاسی سهیل عربی
۱۷ اسفند ۹۶


زندان تهران بزرگ


صحبتهای فرنگیس مظلوم مادر زندانی سیاسی سهیل عربی واخرین وضعیت سهیل در اعتصاب غذای خشک ۱۶اسفند۹۶
او بعداز یک ماه ونیم مادر سهیل موفق به ملاقاتی کوتاه و۱۰ دقیقه ای با فرزندش میشود درحالیکه سهیل عربی بخاطر اعتصاب غذای چهل و سه روز که دو روز قبل تبدیل به خشک شدحال مساعدی نداشت  مادر #سهیل_عربی: از شرایط زندان فشلویه  به عنوان #آخرجهنم نام برد

 وگفت دست یاری وکمک بسوی شمادرازمیکنم که  صدایش باشید


زندانی سیاسی سهیل عربی

بعد از بیش از چهل روز اعتصاب غذا زندانی سیاسی سهیل عربی از روز دوشنبه ۱۴اسفند ماه؛ دست به اعتصاب‌غذای خشک زده است


🔸حقوقم را نقض کردید؛گذشتم. دست کم اجازه دهید اعضای بدنم را اهدا کنم. بعید می‌دانم که بیش از دو روز دیگر زنده بمانم. نه آب و نه خوراک و نه حتی اجازه می‌دهم که سرم تزریق کنند.
🔸من باید ۷شهریور مطابق قوانین آزاد می‌شدم ولی هنوز محبوسم و حتی از حقوق خود مثل تخت و تفکیک جرایم طبق آیین‌نامه سازمان زندانها محروم می باشم و مثل سایر زندانیان سیاسی محکومیت حبسم را در بند زندانیان عادی که بعضاً توسط رژیم تحریک به اذیت و آزار ما می‌شوند هستم.
🔸پس از آمدن به زندان تهران بزرگ بیش از ۳مرتبه تهدید به مرگ و تجاوز شدم و به سختی از خود دفاع می‌کردم. افسران نگهبان؛ زندانیان تحریک شده و یا پرستار بهداری به خود اجازه می‌دهند که به ما توهین کنند و وقتی پاسخ می‌دهم به ما می‌گویند حسن اخلاق داشته باشید.
🔸جرم ما این است که نمی‌توانیم در برابر ظلم سکوت کنیم.

🔸حال که آزادم نمی‌کنید و نمیگذارید که در کنار دوستانم هم‌چون آرش یا منوچهر که حرفم را می‌فهمند، زندگی کنم؛ دست کم اجازه دهید اعضای بدنم را اهدا کنم.


پیام سهیل عربی از زندان تهران بزرگ در سی وسومین روز اعتصاب غذا


چنین بود که گویا سهیل با وارد شدن در سی و چهارمین روز اعتصاب غذایش وصیت خود را نوشت:




زندانی سیاسی سهیل عربی در سی و سومین روز اعتصاب‌غذای خود در زندان تهران بزرگ طی پیامی نوشت:‌ اعتصاب یعنی فریاد- یعنی خاموش نماندن در برابر ستمگران- اعتصاب یعنی مرگ بهتر از در ذلت زیستن است.
من هر چه توان داشتم را وقف مبارزه؛ آزادی و برابری خواهی کردم. نوشتم؛ ترجمه کردم؛ عکس گرفتم؛ در راهپیماییهای اعتراضی شرکت کردم. از گلوله؛ باتوم؛ زندان و اعدام نترسیدم... 
آری تحمل حبس هنر نیست. در زندان مبارزه کردن و مبارز تربیت کردن شاهکار است... من رفتم. امیدوارم به داد آرش؛ گلرخ؛ آتنا و فریادها برسید.

سهیل عربی

اعتصاب غذای سهیل عربی وارد ماه دوم میشود

اعتصاب غذای سهیل عربی یک ماهه شد در این مدت اعتصاب غذا به میزان ۲۵کیلو وزن کم کرده
او در یک پیام صوتی تحت عنوان ملی کشی ضمن تاکید بر استمرار اعتصاب غذا گفت: «به اعتصاب غذا ادامه می‌دهم. زیرا ما مرتکب هیچ جرمی نشدیم که چنین بی رحمانه مورد مجازات قرار بگیریم
او در این پیام  شرایط وخیم جسمی و به کما رفتن و فشارهای زندان بانان را بطور کامل شرخ میدهد
وقتی یک زندانی سیاسی محکومیت و حبس خود را سپری و او را آزاد نمی کنند می گویند آن زندانی ملی کشی می کند.
در دهه شصت بسیاری از زندانیان سیاسی ملی کشی کردند. حتی پس از اینکه محکومیت آنها سپری شد آنان را اعدام کردند.
اکنون پنجمین ماه از ملی کشی ام را سپری می کنم در طی این پنج ماه انواع شکنجه های روحی و جسمی را تحمل کردم. به جرم اینکه صاحب عنوان و برترین وب نگار جهان شدم؛ اختلاسگران و کلاهبرداران را مامور کردند تا مرا مورد ضرب و شتم قرار دهند. به قرنطینه تبعید شدم و در آنجا نیز یک مامور ناگهان به گیجگاهم ضربه زد و پس از آنکه به زمین افتادم با لگد به کلیه ام زد و به سختی توانستم فرار کنم و زندانیان نجاتم دادند. در همان قرنطینه که سینا قنبری را به قتل رساندند و گفتند که خودکشی کرده است.
مقاومت  فراخوان برای اقدام فوری برای نجات جان دو زندانی اعتصابی‌خانم گلرخ ایرایی و آقای سهیل عربیصادر کرد

زندانی سیاسی سهیل عربی


بیست و هفتمین روز اعتصاب‌غذای زندانی سیاسی سهیل عربی گذشت
زندانی سیاسی سهیل عربی پس از ۲۷روز اعتصاب غذا به میزان ۲۵کیلو وزن کم کرده است.
با وجود وخامت حال این زندانی به دستور حاجی مرادی دادیار دژخیم این زندان از انتقال وی به بیمارستان جلوگیری می‌کند و گفته است اگر سهیل عربی بمیرد به بیمارستان اعزام نخواهد شد.

زندانی سیاسی سهیل عربی که از ۴بهمن امسال در اعتراض به انتقال وحشیانه زندانیان سیاسی آتنا دائمی و گلرخ ایرایی از اوین به زندان قرچک ورامین  دست به اعتصاب غذا زده است؛ بر ادامه اعتصاب‌غذای خود تأکید و اصرار دارد.


گفتنی است که حاجی مرادی دژخیم راساً مسئول انتقال زندانیان سیاسی گلرخ ایرایی و آتنا دائمی به زندان قرچک ورامین و انتقال سهیل عربی به زندان تهران بزرگ است.


آخرین وضعیت این زندانی سیاسی را در پیام همبندی‌اش از تهران بزرگ می شنویم

دیوانه‌ای از قفس پرید

اینجا جهنم تهران بزرگ است. زندانیان مالی و کلاهبرداران و ما... که تلاش کردیم جماعت خفته را بیدار کنیم. به همین جرم محکوم به تحمل حبس شده و ما را اینجا دیوانه خطاب می‌کنند.

سهیل پس از ۴روز اعتصاب‌غذای خشک و تر به کما رفت. به یاد دارم که همیشه این را می‌گفت:

«دل آدمی دلایلی دارد که عقل ظاهربین را یارای فهمیدن نیست. کسی که از خود می‌گذرد تا یاور کودکان کار باشد و پشت و پناه آنها باشد. شخصی که قید آزادی را زد تا صدای زندانیان سیاسی عقیدتی باشد. با ظلم و غاصبان جنگید و در دنیای امروز دیوانه می‌نامندش. آن دیوانه اعتصاب غذا کرد اما عاشقی را از یاد نبرد تا از خودگذشتگی را یادمان بدهد. وقتی شنید خواهرانش گلرخ و آتنا را به قرچک تبعید کردند خوراک از گلویش پایین نرفت و اوین را بر سر جلادان خامنه‌ای خراب کرد و تبعید به جهنم بزرگ را چون مرد به جان خرید.  اما بر سر حرفش ایستاد و حال دارد جان می‌سپارد. شاید امروز و همین امروز یا فردا  خبر مرگش را بشنویم.

و هزاران نفرین بر این جماعت زنده کش مرده پرست که تا سهیل بود قدرش ندانستند.


من نیز به سهیل و ستارگانی می‌پیوندم دیوانگانی که از قفس پریدند. اینجا کسی قدر نوابغ را نمی‌دانند. دنیا جای خوبی برای دیوانه‌ها نیست.




 زندانی سیاسی سهیل عربی طی پیامی از زندان تهران بزرگ بر  ادامه اعتصاب غذا تأکید کرد. وی گفت:‌ خطاب به دوستان، فعالان سیاسی، مدنی و حقوق‌بشر و خانواده‌های محترم شهدای جنبش که مرا مورد لطف خود قرار داده‌اند. درخواست شکستن اعتصاب غذایم را داده‌اند. یاران شکستن اعتصاب غذا یعنی تسلیم شدن در برابر آنان، که گلرخ و آرش‌مان را به زنجیر کشیدند و تسلیم شدن یعنی تحمل مجازاتی که یک روز حتی از حق ما نبود. بیش از ۱۷۰۰روز از بهترین روزهای جوانیم را در مخوف‌ترین زندانهای خامنه‌ای محبوس بوده‌ام. هنوز بلاتکلیفم. نگذارید هر بلایی که می‌خواهند سرمان بیاورند. به شما عزیزان هم التماس می‌کنم یا سکوت کنید، یا اگر به واقع نگران ما هستید، صدای فریادتان را هر لحظه بلندتر از لحظه پیش سازید.با پشتکار و پیگیری، پیروزی از آن ما خواهد بود.به قطره‌ای از دریای آزادی و برابری خواهیم رسید

پاسخ دندان شکن زندانی سیاسی سهیل عربی بهبازپرسی: ننگ ابدی بر خمینی و جلادانش

اعتصاب غذای زندانی سیاسی سهیل عربی در زندان تهران بزرگ  در اعتراض به تبعید آتنا دائمی و گلرخ ابراهیمی ایرایی هم‌چنان  ادامه دارد

وی که از روز چهارشنبه ۴بهمن ماه اعتصاب‌غذای خود را شروع کرده است. این زندانی سیاسی پس از انتقال همراه با ضرب ‌و شتم به زندان تهران بزرگ از تماس تلفنی و ملاقات محروم است.  مأموران زندان وی را روز ۱۷بهمن جهت بازپرسی به شعبه۳ بازپرسی اعزام  کردند. این جلسه بازپرسی؛ به‌دلیل اتهام توهین به خامنه‌ای مصداق گزارش نویسی یکی از عوامل زندانی اطلاعات در اوین برگزار شد.


بازپرس حسینی در جلسه بازپرسی به سهیل عربی گفت: شما باید به‌دلیل فعالیتهایتان علیه نظام شرم کنید. زندانی سیاسی سهیل عربی به بازجو  گفت: «عوامل شما ما را شکنجه می‌کنند. الآن من در زندان تهران بزرگ محبوس هستم و از بدیهی‌ترین حقوق خود مانند تخت و استفاده از تلفن و ملاقات محرومم. ننگ ابدی بر خمینی و جلادانش».

 انتقال به زندان تهران بزرگ و ضرب و شتم شدید سهیل عربی 

دژخیمان خامنه‌ای زندانی سیاسی در اعتصاب غذا سهیل عربی را به‌طور وحشیانه‌یی به زندان تهران بزرگ منتقل کردند.  بنا‌ به گزارشهای دریافتی  روز یکشنبه ۸بهمن ماه؛ زندانی سیاسی سهیل عربی پس از احضار؛ به قرنطینه بند یک زندان اوین منتقل شد. مأموران زندان اوین به وی گفتند که تو را به زندان گوهردشت کرج منتقل می‌کنیم. مأموران انتقال ساعت ۱۲ظهر به جای انتقال سهیل عربی به زندان گوهردشت کرج، وی را به زندان تهران بزرگ منتقل کردند.
هنگامی که ساعت ۱۵۳۰به زندان تهران بزرگ رسیدند؛ دژخیمان زندان همراه با تعداد۱۰تا ۱۲مأمور اجیر شده؛ لباس وی را از تنش درآورده و اقدام به ضرب ‌و شتم شدید وی کردند.
آنان با باتون و  پوتین به کمر؛ صورت و پای او پیاپی ضربه  وارد می‌کردند. به‌طوری که صورت و بینی و پاهایش مجروح و بدنش کبود شده است. این عمل در وضعیتی انجام شد که این زندانی سیاسی در اعتصاب غذا بود.
آنها همچنین ظروف و وسایل فردی سهیل عربی را شکسته و تمامی کتابهایش را پاره کردند.
پس از این ضرب ‌و شتم وحشیانه که ساعتی به طول انجامید؛ دژخیمان زندان وی را بدون لباس در محوطه زندان نگه داشته و می‌خواستند به‌زور از وی در خصوص ضرب ‌و شتم‌کنندگان رضایت بگیرند.

یکی از شکنجه‌گران زندان به سهیل عربی گفت: «فکر نکن که اینجا اوین و خانه خاله است. اینجا ته دنیا و جهنم است. فکر نکن که اعتصاب غذا کرده‌ای و صدایت به جایی می‌رسد»

این زندانی طی فایل صوتی ضمن تاکید بر ادامه اعتصاب غذایش از ضرب و شتم و انتقال خود به زندان تهران بزرگ گفته است

التماس مادر زندانی سیاسی سه
یل عربی از مردم ۱۰بهمن۹۶
سوز دل این مادر قلب هر ایرانی را بدرد میاورد او میگوید سهیل مرا تنها نگذارید
او با سوز دل از آخرین تماس فرزندش و  خبر  انتقال او به محل نامشخص خبر میدهد
و از همه مردم طلب یاری میکند که سهیل را تنها نگذاریم و نگذاریم رژیم بلائي سرش بیاورد


اسطوره برخاست، نشستن ممنوع: نامه‌ای از سهیل عربی

اعتصاب غذای آرش را به مثابه برخاستن مجدد یک اسطوره میدانم. اسطوره ای که برخاستنش در شرایط اکنون بیشترین کمک را به سرنگونی دیکتاتوری اسلامی خواهد کرد که البته این امر مستلزم همراهی جامعه با وی میباشد. با توجه به تجربه های پیش لازم میدانم نکاتی بسیار ضروری را به تمام دوست داران آرش و بزرگوارانی که از زندانیان سیاسی حمایت میکنند یاداوری کنم.


آرش صادقی، زندانی سیاسی در اعتصاب غذا

در نظر داشته باشید وقتی یک زندانی سیاسی چون آرش صادقی که فارغ التحصیل از معتبرترین دانشگاه علوم  سیاسی جهان که همانا  بند ۳۵۰  سابق میباشد اقدام به اعتصاب غذا میکند بدترین واکنش ممکن به عمل وی درخواست پایان اعتصاب غذا میباشد.

اولا باید از خود بپرسیم اگر جای آرش بودید چه میکردید مادرش را کشتند، همسرش را به یکی از مخوف ترین زندان های جهان تبعید کردند و اکنون هیچ سلاحی جز جانش که در اعتصاب غذا های پیش دچار آسیب شد ندارد.

دوما وضعیت جسمی آرش را از نزدیک دیده ام و بعید میدانم بیش از دو هفته در اعتصاب غذا دوام آورد از طرفی دیگر حتی اگر به اعتصاب پایان دهد در صورت عدم اعزامش به بیمارستان و تحت درمان جدی قرار گرفتن هرلحظه ممکن است با خطر جدی مواجه شود.

بنابر این دوراه دارید یا بنشینید و به زودی خبر مرگ ما را در اثر اعتصاب غذا بشنوید و سپس سال ها بر سر مزارمان بیایید و از لایک هایی که با سلفی هایتان با سنگ قبر ما “همین الان یهویی!” میگیرید به ارگاسم حقوق بشری برسید!

و یا راه دوم را انتخاب کنید یعنی همراه شدن با آرش و حمایت معقول از وی تا زمانی که آزادی او همسر و یارانش را جشن بگیریم اگر راه دوم را انتخاب کردید و به واقع برای آرش و زندانیان سیاسی احترام قائلید پیشنهاد میکنم تمام انرژی خود را صرف مبارزه مجازی نکنید شهر های ایران به ویژه مقابل زندان های اوین ، رجایی شهر و قرچک را پر از عکس های آرش ، آتنا ، گلرخ و دیگر زندانیان سیاسی کنید نامشان را بزرگ روی دیوار های شهر بنویسید و حتی از هم میهنانی که مجبور به ترک زادگاهمان شدند میخواهم در سراسر جهان به ویژه روبه روی سفارتخانه های رژیم خونخوار در حالی تصاویر زندانی های سیاسی و عقیدتی در اعتصاب غذا را دارند راهپیمایی های اعتراضی انجام دهند باور کنید حتی چند روز تحصن در برابر زندان ها کمترین قدردانی از امثال آرش است.

و اما برای فعالان اینترنتی پیشنهادم این است که در عین طوفان توییتری که از همین امشب  ساعت ۲۲ با هشتگ  release prisoners of conscience iran
دست کم به مدت یک هفته برگزار میشود به اکانت منتسب به سیدعلی خامنه ای و هر اکانتی که گمان میکنید مربوط به مسئولان جمهوری اسلامی است بروید و این پرسش را مطرح کنید اگر ادعای مسلمانی دارید به آنچه که پیامبرتان گفت تمکین کنید یاد آرید حج الوداع و آن توصیه معروفش را : با زنان که آنان را از جنس شیشه ظریف و شکننده خواند با مهربانی رفتار کنید.

بسیاری از فقهای مسلمان مرد مرتد را مستحق اعدام دانسته در طول تاریخ مرد های بسیاری محکوم به اعدام شده اند اما همین فقه اسلامی زن مرتد را معاف از مجازات اعدام میداند فهوای کلام این است علیرغم اینکه ارتداد از دید اسلام و مسلمانان از بزرگترین گناهان است زن حتی اگر مرتد بودنش ثابت شود جریمه آن اعدام نیست.

پرسش من از شما به ظاهر مسلمانان که حاکم بر زادگاهم هستید این است مطابق قوانین شما کمک به کودکان کار و حمایت از زندانیان سیاسی و عقیدتی جرمی سنگین تر از ارتداد است که آتنا دائمی و گلرخ ایرایی را چنین بی رحمانه مورد مجازات قرار داده اید؟

از شخصی که میگویند یاعلی گویان از رحم مادرش بیرون آمده بپرسید چرا به فرمایش مولایش تمکین نمیکند ؟ یادآر پیام تاریخی مولایت به مالک اشتر که در رابطه با کرامت و شرافت انسان ها اینگونه گفت: در دلت کوششی از رحمت به دیگران قرار بده و محبت و لطف آنان برای آنان حیوانی درنده نباش که در پی دریدن آنان باشی چون انسان ها دو گونه اند یا برادر دینی تو یا در آفرینش همانند تو .

بسیاری از موادی حقوق اسلامی بر خلاف حقوقدانان طبیعی که معتقد اند آزادی را طبیعت به آن ها داده میگویند حقوقی چون آزادی مقدس است و آنچه را که خدا به انسان ها داده هیچکس حق ندارد از آن ها بگیرد.

مبادا که طمع کاری تو را به بندگی گیرد درحالی که آزاد آفریده شده ای

پس از خود مسلمان پنداران میپرسم چگونه است که در برابر ستمکاری سلطان جاعر زمانه سکوت کرده اید؟

حال که اسطوره مان آرش برخاست نشستن ممنوع است از هیچ تلاشی برای آنکه صدای آرش باشید دریغ نکنید که این سرزمین بس به آرش ها مدیون است.

سهیل عربی/ زندان اوین/ روز چهارم





زندانی سیاسی سهیل عربی طی پیامی خواهان آزادی زندانیان سیاسی آتنا دائمی و گلرخ ابراهیمی از زندان قرچک ورامین شد.

در قسمتی از این پیام آمده است:‌ دو تن از یارانمان را که جرمشان انسان‌دوستی و دفاع از حقوق مردمشان است با ضرب ‌و شتم به شکنجه‌گاه قرچک انتقال دادند.

آنگاه که گفتم کمترین کار از انسانهایی که از خود گذشته‌اند تا جامعه‌شان را نجات دهند و کنون محبوسند شکستن درهای زندان است بسیاری مرا مورد تمسخر قرار دادند و دیوانه خطابم کردند.
اما روی سخن این دیوانه با جماعت عاقل که دردمندی را بی‌تفاوتی و سکوت در برابر جنایتکاران می‌دانید این است:
برای گلرخ و آتناها چه می‌کنید؟ یک توفان توئیتری؟ چند روز هیاهو در اینترنت؟ چند عجب ای وای گفتن و سپس فراموشی؟! برای انسانهایی که از خودگذشته‌اند تا ما را بیدار کنند جانم را می‌دهم. اما چه کنم که اکنون در زندانم و راهی جز اعتصاب‌غذا برای اعتراض به شکنجه‌گران و جلادها ندارم.
تا زمانی که یارانم را از آن شکنجه‌گاه رها نکنند به اعتصاب خود پایان نخواهم داد.
تنها یک بار زندگی می‌کنیم و هیچ تهدید و شکنجه‌ای نباید ما را از خوب زیستن بهراساند.

با خشم و جدل زیستم و به هنگامی که قاضیان اثبات آن را که در عدالت ایشان شائبه‌ای اشتباه نیست؛ انسانیت را محکوم می‌کردند و امیران نمایش قدرت را شمشیر بر گردن محکوم می‌زدند محتضر را سر بر زانوی خویش نهادم و من ایستاده‌ام با دستهایی بسته تا آزادی آرش؛ مجید؛ گلرخ و تمام یارانمان. و به امید بیدار شدن یاران مدعی

سهیل عربی-زندانی سیاسی زندان اوین ۵بهمن 96

پیام زندانی سیاسی سهیل عربی از زندان اوین برای قیام سراسری مردم ایران

پیام زندانی سیاسی سهیل عربی از زندان اوین برای قیام سراسری مردم ایران
زندانی سیاسی سهیل عربی در دومین پیام خود از زندان اوین نوشت:
ما براندازیم با جور نمی‌سازیم
ما نمی‌بازیم بر ظلم می‌تازیم؛ بر ظلم می‌تازیم.
شعارمان را از شعوری بیشتر بهره‌مند سازیم. نه اصلاح‌طلب نما نه اصول گرا و نه حتی اعتدالی نما پایان دهیم به ماجرا. 
کلید احزابی که دغدغه‌ای جز بر سر سفره انقلاب ماندن و غارتگری نداشته‌اند؛ قفل زنگ‌زده را باز نخواهد کرد. کلید در دست تو و من است. بجز من و تو هیچکس و هیچ کجا درد ما را چاره نخواهد کرد. 
برای پیروزی بیش از هر چیز باید مطالباتمان را بدانیم. داشتن یک قوه قضاییه به واقع مستقل و البته بهره‌مندی از قوانین متناسب با نیازهای امروز و پایان دادن به سیستم سرمایه‌داری فاسد ولایتی... و حتی... مثل بیت رهبری حوزه علمیه آستان قدس رضوی و میلیته کاپیتالیزم سپاه پاسداران باید در رأس مطالباتمان قرار گیرد.
اما راه رسیدن به مطالباتمان باید این حقیقت را بپذیریم که جمهوری اسلامی هرگز زبان مسالمت‌آمیز را نفهمیده است و نخواهد فهمید. 
نوشتیم حکم اعدام دادند خواندیم به زنجیر کشیدند راهپیمایی سکوت کردیم و کشتند.
آری گاهی برای رسیدن به صلح باید جنگید. و اکنون که یارانمان را کشتند و به زنجیر کشیدند چاره‌ای نیست مگر آن که قلم را در یک دست و اسلحه را در دست دیگر بگیریم. و تا پایان یعنی سرنگونی سلطنت عمامه بر سران و چفیه پوشان ادامه بدهیم.
نخواب وقتی که هم قفلت به زنجیره
نخواب وقتی که خون از شب سرازیره
به مبارزه ادامه بده به یاد آن که در قرنطینه اوین جان سپرد.
سهیل عربی -زندان اوین

پیام زندانی سیاسی سهیل عربی از شکنجه‌گاه اوین به قیام کنندگان دی ۹۶

زندانی سیاسی،سهیل عربی با انتشار پیامی از زندان اوین به مقاومت تا سرنگونی نظام ولایت فقیه فراخوان داد.
زندانی سیاسی سهیل عربی به دنبال خیزش سراسری مردم ایران در پیامی از زندان اوین تصریح کرد که «برای یک انقلاب همین امروز هم دیر است».
سهیل عربی گفت که «فقر، بیکاری و گرانی درد مشترک اکثر مردم ایران زمین است» و تاکید کرد: در برابر «سیستمی که اصلاح ناپذیر است»، « راهی برایمان نمانده است مگر براندازی».
سهیل عربی گفت: «باید این جنبش را تبدیل به یک انقلاب کنیم» و در ضرورت انقلاب افزود: «برای یک انقلاب همین امروز هم دیر است».
زندانی سیاسی، سهیل عربی در توصیف جنبش ۹۶، آنرا «مستعد تبدیل شدن به یک انقلاب پرولتاریایی» دانست، البته «به شرط آنکه از شکست‌های پیش عبرت بگیریم».
سهیل نتیجه گرفت: «هرجا شکست خوردیم به این علت بود که به اندازه کافی رادیکال نبودیم».
او برای توضیح نمونه‌هایی از «رادیکال نبودن» به برآمدن جناح «اصلاح طلب» در خلافت اسلامی! اشاره و تصریح کرد: اگر رادیکال بودیم «به خط امامی‌هایی که ماسک رفرم بر صورت دارند اعتماد نمی‌کردیم».
سهیل عربی در پایان تاکید کرد که «حالا وقت شگ‌کشی‌ست» و «بهترین راه مبارزه تا پیروزی‌ست»، پس «تا زمانی‌که سرنگونی‌شان را جشن نگرفتیم بایستیم و حقمان را بگیریم
سهیل عربی زندانی سیاسی

سهیل عربی زندانی سیاسی محبوس در زندان اوین، در واکنش به سخنان سخنگوی دستگاه قضایی که گفته بود، شکنجه ممنوع است و انفرادی قبل از تفهیم اتهام نداریم اگر کسی ادعایی درباره شکنجه داشته باشد به فوریت رسیدگی می‌شود، با شرح مختصری از بازداشت و ایام زندان خود، ادعاهای عجیب اژه‌ای را زیر سوال برد

متن نامه: 
۱_ اینجانب سهیل عربی در پرونده اول ۱۶ آذر ۹۲ دستگیر شدم و تا ۱۷ دی ماه ۹۲ در انفرادی دو الف قرارگاه ثارالله محبوس بودم و پس از گذشت سی روز تفهیم اتهام شدم در طول ۵۸ روزی که در انفرادی بودم بارها مورد شکنجه های روحی و جسمی مثل آویزان شدن از پا، اعدام‌ مصنوعی، تهدید به تجاوز به همسرم و دستگیری اقوامم قرار گرفتم و تمامی اعترافات تحت شکنجه و اکراه گرفته شد. 
۲_در پرونده دوم که یکم مرداد ۹۶ بود ده روز در انفرادی دو الف محبوس بودم وقتی به کارشناس پرونده بابت محبوس بودن خود و همسرم شکایت کردم گفت شما در انفرادی نیستید بلکه در سلول دور از جمع نگهداری می‌شوید در بدو ورود به دو الف مورد ضرب و شتم شدید قرار گرفتم و به من گفتند گمان نکن اینجا اوین است و کسی به فریادت می‌رسد اینجا خبری از دوربین‌های مدار بسته و مددکار نیست پس از بازگشت به بند اوین از مسئولان دو الف شکایت کردم اما هنوز رسیدگی نشده است. 
۳_بیست و هشت فروردین ۹۳ بنا بر اتهام واهی بر هم زدن نظم زندان از طریق عدم ترک اتاق هنگام بازرسی یک هفته در انفرادی ۲۴۰ محبوس بودم پس از یک هفته که در انفرادی بودم خدابخش دادیار ناظر بر زندان وقت پرسیدم چرا بدون تفهیم اتهام مرا در انفرادی نگه داشتید دلیل تراشیدن موهایم و مورد ضرب و شتم قرار گرفتن توسط سرباز ها چه بود گفت گمان کردی در سوییس زندگی میکنی! 
۴_هجده آبان ۹۶ وقتی توسط برخی زندانیان بند هشت سالن ۷ که به جرم اختلاس بیمه ایران و سرقت محبوس اند مورد ضرب و شتم قرارگرفتم و تهدید به مرگ شدم در عوض تنبیه خاطیان ۲۸ روز مرا در قرنطینه ۱ زندان اوین محروم از تلفن و ملاقات نگه داشتند و دوبار توسط زندانیان مورد ضرب و شتم قرار گرفتم به ریاست زندان و معاونش و دادیار ناظر بر زندان شکایت کردم اما هنوز رسیدگی نشده است و پس از انتقالم به بند ۷ هنوز وسایلم را تحویل نداده اند.

زندانی سیاسی سهیل عربی
زندانی سیاسی سهیل عربی در واکنش به اهدای جایزه سالانه گزارشگران بدون مرز به وی طی نامه‌یی گفت:‌ «هیچ جایزه‌ای نمی‌تواند من را خوشحال کند مگر این‌که دست به دست هم داده و ظلم را ریشه کن کرده و ظالمین را براندازیم».

در قسمتی از نامه‌این زندانی سیاسی آمده است: تصمیم گرفتم یک شهروند خبرنگار مستقل باشم تا بتوانم تمام حقیقت را بدون روتوش و سانسور انعکاس دهم. حاکم‌باشی و دربارش اما از این‌که ما حقایق را بفهمیم و بفهمانیم هراس بیش از حد تصوری داشتند. آنها ما را با افسانه‌ها و خرافات سرگرم می‌کنند و خوش دارند که در خواب باشیم تا با خاطری آسوده مال و سرزمینمان را غارت کنند. آری، بیداری به‌مثابه رهایی از شر مستبدین است، لذا به طرز وحشیانه‌ای شهروند خبرنگاران را سرکوب می‌کنند». 
وی افزود:‌ «باری از شما دوستان خوبم در آنسوی مرزها که مرا لایق این جایزه ارزشمند دانستید بسیار سپاسگزارم. این عنوان به من انگیزه دو چندان می‌دهد تا به وظیفه شهروند خبرنگاری‌ام حتی پشت میله‌های زندان ادامه دهم و صدای زندانیان عقیدتی و سیاسی ایران را به گوش تمام مردم جهان برسانم و امیدوارم هم‌چنان من را در این امر یاری نمائید». 
در قسمت دیگری از این نامه آمده است:‌ «در کنار من جوانهای بسیاری محکوم به حبس شدند از جمله دهها زندانی سیاسی و عقیدتی دیگر در سراسر ایران که از حمایتهای کافی برخوردار نیستند. اردوگاه کار اجباری در زندان اوین بند هفت و هشت، کار کشیدن بدون مزد از زندانیان به جای پرسنل انتظامات، بهداری و آشپزخانه که برخلاف آیین‌نامه زندانها می‌باشد. کف خوابی، فروش اجناس چند برابر قیمت تعیین شده، بازرسیهای همراه با خشونت و دهها مورد تخلف و نقض حقوق‌بشر که در زندانهای جمهوری اسلامی رخ می‌دهد و دردا که ما را فریاد رسی نیست».
 زندانی سیاسی سهیل عربی 
یاد غلامرضا خسروی از زندانی سیاسی سهیل عربی
غلامرضا رفت و حسرت ماند تا دیر نشده علیرضا را نجات دهید.
فرابشر (فراتر از بشر) اصطلاحی است که از آن برای معرفی آنان که از خود و منافع فردی خود می گذرند تا جامعه و سرزمینشان را نجات دهند استفاده می کنند.
در نگاه سطحی شاید شبیه؛ اما در نگاهی عمیق تر فرابشر مورد نظر من با (over mench) ابرانسان نیچه (super ego) فراخود یونگ کاشفان فروتن شاملو و نظیر اینها متفاوت است.
فرابشرها نه ظالمند و نه مظلوم؛ بلکه با ظلم و فساد می ستیزند. حتی اگر به قیمت از دست دادن دارایی؛ آزادی و جانشان تمام شود.
در عصر ما که بسیاری از فعالین سیاسی دغدغه ای جز بازگشت بر سر سفره انقلاب و حفظ شرایط موجود را ندارند؛ فرابشرها به شدت کمیاب شده اند و از دست دادن هر کدامشان به ویرانگران زادگاهمان قدرت بیشتری می دهد تا با خاطری آسوده جنایت و غارت کنند.
بهمن ماه ۱۳۹۲ پس از تحمل دو ماه انفرادی و بازجوییهای تحت شکنجه در قرارگاه ثارالله ۲- الف به بند ۳۵۰ اوین اتاق یک منتقل شدم.
زنده یاد غلامرضا خسروی نخستین فردی بود که به استقبالم آمد با آن لهجه شیرین آبادانی اش نام و دلیل دستگیری ام را پرسید گفتم کا گالیله را می شناسی؟! من سهیلشونم.لبخندی زد و خواست بیشتر توضیح بدهم.  ادامه دادم جرم من روشنگری است. در حین کندن خرافات بودم مقالات انتقادی می نوشتم و ترجمه می کردم می خواهند اعدامم کنند.
دستم را گرفت و گفت رفیق به زخمهای روی تنت قسم که این حکمها حکم وحشتند می شکنند. منهم ۳۶ ماه را در انفرادی گذراندم و اکنون ششمین سال است که تحت حکم اعدام حبس را تحمل می کنم. 
اما ناامید شدن ما آرزوی آنهاست. باید به مبارزه ادامه دهیم. سختی ها می گذرد و اوین برایت دانشگاه خواهد بود. درسهایی خواهی آموخت که در هیچ دانشگاه دیگری تدریس نمی شود.
غلامرضا برایم چون برادر بزرگتر و استاد شد. روزها فرانسوی می آموختیم؛ ظهرها سه تار می زد و می خواندیم؛ عصرها آشپزی می کردیم و همه اتاق سر یک سفره غذا می خوردیم.
من آنارکو سندیکالیست و او هوادار سازمان مجاهدین خلق بود. اما علیرغم اختلاف عقاید هر دوی ما بر سر یک نکته توافق داشتیم که برای رسیدن به آزادی و برابری؛ راهی جز براندازی حکومت فاشیستی نداریم. هر چه می گذشت بیشتر شیفته صداقت و استقامتش می شدم.
 به او می گفتم من از آن روز که در بند ۳۵۰ و در کنار توام آزادم. اتاق یک با حضور زنده یاد غلامرضا خسروی و سایر دوستان برایم دلپذیرترین و دوست داشتنی ترین جای جهان بود.
روزها گذشت و پنجشنبه خونین ۲۸ فروردین ۹۳ فرارسید. روزی که به اسم بازرسی به اتاق یک حمله شد. به طرز وحشیانه ای توسط گارد؛ سربازها؛ پاسداران و حتی روسای زندان اوین مورد ضرب و شتم قرار گرفتیم. دستهایمان را بستند و به قصد تحقیر موهایمان را تراشیدند و لباسهایمان را کندند. تنها سلاح ما در برابر وحشیگریشان خواندن ترانه مرغ سحر ناله سر کن و اقدام به اعتصاب غذا بود.
پس از اعتصاب غذای ما و حمایت رسانه ها و فعالان حقوق بشر به بند خودمان بازگشتیم.
اما دیری نپایید که غلامرضا را برای اجرای حکم اعدام به زندان گوهردشت انتقال دادند. شاید اگر آن روزها رسانه های ما قدرت امروز را داشتند و از زنده یاد خسروی حمایت می کردند او را از دست نمی دادیم و جهان محروم از یک فرابشر
نمی شد.
غلامرضا رفت و حسرت ماند. تحمل حبس بدون او برایمان دشوارتر از پیش شد.
سه سال پس از به شهادت رسیدنش افتخار هم بند شدن با علیرضا گلیپور را داشتم.  به راستی که رفیق علیرضا نیز یک فرابشر است.
دردا که این روزها وضعیت جسمی بسیار وخیمی دارد. شکنجه های درحین بازجویی او را مبتلا به سرطان کرده است. مطابق قوانین موجود و با توجه به شرایط وخیم جسمانی اش باید مشمول تبصره عدم تحمل کیفر شده و آزاد شود. 
تا بتواند تحت مراقبتهای پزشکی قرار گرفته و بهبود یابد.
جرمش بیان حقیقت و افشای فساد مالی مسئولان جمهوری اسلامی است.
از تمام فعالان حقوق بشری و فعالان مدنی می خواهم متحد شده و جمهوری اسلامی را ملزم به آزادی بی قید و شرط وی سازند.
به امید پیروزی سهیل عربی آبان 96
فشار ضدانسانی بر زندانی سیاسی سهیل عربی در زندان اوین
بر اساس گزارشهای رسیده زندانی سیاسی سهیل عربی هم‌اکنون در بند ۸ زندان اوین در بین زندانیان خطرناک محبوس بوده و هم‌چنین از ملاقات با خانواده محروم است.
چندی پیش؛ پس از توهین رئیس زندان (علی چهارمحالی) به زندانیان سیاسی؛ سهیل عربی و آرش صادقی به وی اعتراض کردند. اما دژخیمان زندان در انتقام گیری؛ اقدام به انتقال سهیل عربی به بند ۸اوین و آرش صادقی به زندان گوهردشت کردند. بند ۸زندان اوین بند زندانیان با جرایم خطرناک است.

سهیل عربی

سهیل عربی بار دیگر در پی انتقال اش به بند هشت اوین اقدام به اعتصاب غذای خشک کرده و خواستار «محاکمه علنی»، «ملاقات با لباس شخصی» و «رعایت اصل تفکیک جرائم» شده است.
این‌جانب سهیل عربی چهار سال از بهترین روزهای زندگی‌ام را به جرم بیان حقیقت پشت میله‌های زندان گذراندم به هر سختی بود تاکنون مقاومت کرده‌ام بلکه صدایم شنیده شود و بابت چهار سال شکنجه شدن به جرم اظهارنظر و متفاوت اندیشیدن از من دلجویی شود. اما شرایط را برایم هرروز سخت‌تر از گذشته کردند اعتصاب غذای خشک و تر خود را در اعتراض به شرایط دشواری که برایم درست کرده‌اند آغاز می‌کنم و تا زمانی که خواسته‌هایم را نگیرم حتی اگر به قیمت از دست دادن جانم تمام شود ادامه می‌دهم خواسته‌های من به شرح زیر است:
۱_محاکمه علنی توسط قضات عادل (هیچ مطلب توهین‌آمیزی توسط من منتشر نشده است و مطابق اصل ۲۳ قانون اساسی هیچکس را نمی‌توان به صرف داشتن عقاید متفاوت مورد مجازات قرار داد) لذا قاضی اگر عروسک خیمه‌شب‌بازی قرارگاه ثارالله نباشد حکم برائت مرا از این اتهام خواهد داد.
۲_ من یک زندانی سیاسی هستم یعنی برای توامان داشتن آزادی و برابری جنگیده‌ام و روشنگری کرده‌ام نه دزدی کرده‌ام و نه دست به اسلحه برده‌ام و نه آزارم به کسی رسیده است لذا باید تفاوتی بین من و یک خلافکار و مجرم واقعی باشد پس تحت هیچ شرایطی لباس تحقیرآمیز زندان را نمی‌پوشم و خواهان تفکیک زندانیان خطرناک و کلاهبردار می‌باشم. هرروز که من در زندان باشم به جرم شما مسئولان جمهوری اسلامی می‌افزاید نظر به اینکه ممکن است روزی وجدان شما یا مردم بیدار شود و وضعیت اسفناک اکنون تغییر کند پیشنهاد می‌کنم دست از جنایت بردارید. 
هشدار می‌دهم مرگ من هزینه سنگینی برای شما خواهد داشت.
سهیل عربی بند ۸ زندان اوین
سهیل عربی پیش تر در اعتراض به فشارهای نیروهای امنیتی بر خود و خانواده‌اش و پرونده‌سازی‌های صورت گرفته به مدت ۶۰ روز در اعتصاب غذا به سر برد و پس از انتقال از بند هفت اوین به بند امنیتی ۳۵۰ اوین، به اعتصاب خود پایان داد اما پس از چند روز، در پی انتشار دو عکس از این زندانی عقیدتی و سایر زندانیان بند ۳۵۰، به بند هشت اوین منتقل شد.
نامه سهيل عربي پس از انتقال به بند ۳۵۰ اوين و اعلام پايان اعتصاب غذايش
نامه سهيل عربي پس از انتقال به بند ۳۵۰ اوين و اعلام پايان اعتصاب غذايش
ما تا رسیدن به بی مرگی امید هر روز مرده ایم، به خانه (بند ۳۵۰ اوین) باز گشتم. موقتا اعتصاب غذایم را شکستم،پیروز شدیم ،موقتا اعتصاب غذایم را شکستم.
سلام مادر ،بازگشت به بند ۳۵۰ آنقدر مرا خوشحال کرد که حتی آزاد شدن از زندان هم برایم اینقدر خوش آیند نبود.
دیگر نگران نباش به خاطر تو و به این دلیل که هیچ چیز به جز اشکهای تو مرا نمی تواند بشکند پس از مشورت با اساتید و دوستانم عبد الفتاح سلطانی ،اسماعیل عبدی و آرش صادقی عزیز موقتا به اعتصاب غذایم پایان دادم.
شادم و شاد باش ! باور کن هیچ جای دنیا را به اندازه اینجا و آدمهایش دوست ندارم .
من بی لنز ناب زیستن نتوانم
بی قلم کشید بار تن نتوانم
خرسند از آنم که بازجو گوید
هشت سال دیگه حبس بکش و من می توانم
من نمی توانم در جامعه ای زندگی کنم که افرادش در برابر ظلم و جنایت سکوت می کنند.
نه زندگی کرده ایم که از مرگ بترسیم
و نه آزادمان گذاشتند که از زندانهایشان هراسی داشته باشیم. بسیاری از انسانهای بیرون از زندان گمان می کنند که زنده اند اما تا روزی که در بند ۳۵۰ باشم نه اعتصاب غذا میکنم و نه درخواستی از مسئولان جمهوری اسلامی خواهم داشت و حتی به بازپرسی هم نخواهم رفت.
مزدورانی چون صلواتی و مقیسه شایسته آن نیستند که قاضی من باشند ، روزی در یک دادگاه علنی محاکمه می شوم و قضاتی عادل مرا برای ساعتها وقتی که گذاشتم تا به قصد روشنگری مقاله بنویسم و ترجنه کنم و عکس بیاندازم تقدیر خواهند کرد.
گمان می کنم زندگی در اتاق هشت درکنار قهرمانهایی چون اسماعیل عبدی ، آرش صادقی بهترین پاداش برای خوب زیستتم بوده است.
به خودم افتخار می کنم ، سختی های بسیاری کشیدم که به لجن تن در ندهم و حافظ شرایط موجود نشوم.
بزرگترین درسی که در دانشگاه اوین آموختم این بود که آنچه ما را نکشد باعث قدرتمند تر شدن ما خواهد شد.
چهار سال حبس ،دو سال زیر حکم اعدام بودن و پنجاه و دو روز اعتصاب غذا چنان قدرتی به من داده است که دیگر از هیچ چیز نمی هراسم.
با قدرت بیشتر به مبارزه ادامه می دهم و از تمام انسانهایی که در سرتاسر جهان از من حمایت کردند ممنونم.
به لطف هشتگ ها و حمایت های شما بود که حکم اعدام من شکست و پس از زجر های بسیاری که در بند هفت کشیدم به خانه بازگشتم.
باشد که به زودی سرنگونی این سیستم فاسد را جشن بگیریم .
می بینم آن روزی را که درهای اوین را می شکنید ، ما را از زندان آزاد می کنید و با هم “سر اومد زمستون” می خوانیم.
به امید پیروزی های بزرگتر
سهیل عربی بیست و چهارم مهر ۱۳۹۶زندان اوینبند ۳۵۰

در یک قدمی مرگ ایستاده ام!
اما ایمانم
از آنسوی پل پیروزی فریاد می‌زند:
بیایید که
سرزمینم
از پیشانیهای ریاکار آزاد شده است
نه! هرگز
برای هیچ چیز پشیمان نبودم
شادیهای ایستادن
از وجودم آتشفشان می‌کرد
و امروز این فریاد ایمان من است که:
نسترنم
باور کن
دست در دست روژانای من
خواهی آمد
دست در دست ملتی
که پرچم مرگ دیکتاتور را تکان می‌دهد
و بر گور من
ترانه‌ی پشیمان نیستم را
می خواند:
پشیمان نیستم چون شک ندارم
که عشقم حق‌ترین فریاد هستی ست
نیفتادم به زانو پیش دجال
که ننگین‌تر ازین در دو جهان نیست
یقین دارم که می‌آیید روزی
به دستان، پرچم پیروزی عشق
یقین دارم که می‌خندید روزی

چو گل از شادی بهروزی عشق
سهیل عربی متولد ۳۰ مرداد ۱۳۶۴ وبلاگ نویس فعال در عرصه فضای مجازی و همچنین عکاس بوده است که به‌خاطر انتشار عکسهای قیام ۸۸، کاریکاتور خامنه‌ای و بازنشر مقالات در فضای مجازی به اتهامات آخوند‌ساخته «فعالیت تبلیغی علیه نظام»، «ارتداد»، «سب‌النبی و توهین به مقدسات» ابتدا به اعدام و سپس به هفت و نیم سال حبس محکوم شد. علاوه بر این او به اتهام توهین به سران رژیم به سه سال حبس و جریمه نقدی و ۳۰ضربه شلاق محکوم شده است
او در آبان ۱۳۹۲ به همراه همسرش توسط قرارگاه ثارالله سپاه پاسداران دستگیر گردید. همسرش پس از چند ساعت آزاد شد اما وی برای مدت دو ماه در سلول انفرادی نگهداری می‌شد و سپس به بند ۳۵۰ زندان اوین منتقل گردید
از روز شنبه اول مهرماه، سهیل عربی که از حق رسیدگی های درمانی و ملاقات  محروم مانده، دست به اعتصاب غذای خشک زد  او بعد از یک ماه اعتصاب غذای تر، در وضعیت جسمی بسیار وخیمی بسر میبرد و مسئولین زندان او را ازحق رسیدگی های پزشکی و دیدار خانوادگی محروم کرده اند.
 وی طی نامه ای اعلام کرده، وارد اعتصاب غذای خشک شد.
نامه سهیل عربی اعلام اعتصاب غذای خشک

«اینجا بیان حقیقت ممنوع است اما برای من ممنوعیت ممنوع است.
نمی‌توانم ساکت باشم وقتی شکنجه شدن افرادی را که جرمی مرتکب نشده‌اند را در اینجا می‌بینم، اینجا زندان اوین است جایی که آزاد اندیشان را مجازات می‌کنند
نگویید خاموش باش که در این گاه سکوت بزرگترین خیانت است.
فریاد من فقط برای نجات خودم نیست اعتصاب غذا کرده‌ام بلکه صدای مظلومیتمان را بشنوید می‌خواهم صدای تمام آزاد اندیشان محبوس باشم: منوچهر محمد علی، محمود بهشتی لنگرودی، علی شریعتی، یوسف عمادی، آرش صادقی، سوادا آغاسر و سایر دوستان در بند هفت انسان‌هایی که جرمشان دانستن و بیان حقیقت است.
ما توسط قضاتی محاکمه شده‌ایم که فاسدترین انسان‌های روزگارند
روز اول مهر سومین سالی است که دخترم به مدرسه می‌رود و در کنارش نیستم، اعتصاب غذایم را خشک کرده‌ام چون که دیگر نمی‌خواهم او در زندان مرا ببیند
او در هفتمین روز اعتصاب عذای خشک وصیت نامه خود را نوشت 

وصیت نامه سهیل عربی

بدنبال آن وقیحانه بازجوی سهیل عربی او را تهدید به مرگ کرد و به او گفت: تو می میری و مثل ستار بهشتی فراموش می شوی

سهیل عربی؛ پس از محرومیت این زندانی سیاسی از ملاقات با خانواده وی از روز اول مهر ماه اقدام به اعتصاب غذای خشک کرد.
وی در دیدار با مسئولان گفته است که تا تبرئه همسرش دست از اعتصاب نخواهد کشید. این در حالی است که در روزهای گذشته وی به دلیل وخامت حال و افت فشار شدید در بند بیهوش گشته است.
سهیل عربی در مدت اعتصاب غذای خود با افت شدید فشارخون و ۲۰ کیلوگرم کاهش وزن رو به رو بوده اما بهداری زندان با امتناع از اعلام ارسال گزارش در خصوص وضعیت وخیم جسمانی سهیل عربی موجب گشته که پزشکی قانونی نیز دستوری برای اعزام این عقیدتی به بیمارستان صادر نکند.
چندی پیش نیز سهیل عربی در دلنوشته ای از اخراج همسرش از محیط کار و شرایط نابسامانان خانواده‌اش خبر داده بود.
این زندانی عقیدتی در هفته گذشته نیز در نامه‌ای به اسماعیل کوثری، فرمانده قرارگاه ثارالله سپاه پاسداران، این ارگان امنیتی را مسئول جان خود اعلام کرد و از این مقام امنیتی خواست که به آزار و اذیت خود و خانواده‌اش پایان دهند.
لازم به یادآوری است؛ نسترن نعیمی، همسر سهیل عربی، در مردادماه به مدت هشت روز در بازداشت نیروهای امنیتی به سر برد و پس از آن نیز مکررا طی تماس های تلفنی او را تهدید کردند که اطلاع‌رسانی درباره پرونده اتهامات مطروحه برای این خانواده را سنگین‌تر خواهد کرد.
در پی بازداشت نسترن نعیمی از سوی نیروهای سپاه، این زندانی عقیدتی اعلام اعتصاب غذا کرد و او نیز از سوی مسئولان زندان به بند دو-الف منتقل گردید. وی در حالی که در اعتصاب غذا به سر می‌برد، در بند دوـالف از سوی ماموران بازجویی، تحت انواع شکنجه و ضرب و شتم از ناحیه سروصورت قرار گرفته است.
این زندانی بند هفت علیرغم سرگیجه، سردرد شدید حالت تهوع و مشکلات بینایی بر اثر ضرب و شتم از رسیدگی درمانی مناسب در زندان محروم مانده است.

لازم به یاد آوریست که در طی مدت اعتصاب غذا، مسئولین زندان علاوه براینکه به خواسته های این زندانی اعتنایی نکردند، به پرونده سازی جدید علیه او مبادرت کردند.

در سی و نهمین روز اعتصاب غذا مقاومت ایران طی اطلاعیه ای عموم مراجع بین‌المللی مدافع حقوق‌بشر را به اقدام برای نجات فرا خواند همچنین در پی اعتصاب غذای  خشک عفو بین‌الملل خواستار آزادی فوری و بی‌قید و شرط زندانی سیاسی سهیل عربی شد
نامه سهیل عربی  در روز عاشورا
انتشار وصیت‌نامه سهیل عربی در سی ونهمین روز اعتصاب‌غذای او، بی‌گمان برای هر وجدان حساس تکان‌دهنده و تأثیرگذار است. او در این دست نوشته که آن را با لبانی خشک و جسمی تکیده و رنجور نوشته است به چند موضوع مهم اشاره می‌کند:

آخرین نامه او در روز عاشورا منتشر شد
بیاد مصطفی کریم بیگی وتمام جانباختگان جنبش آزادی وعدالت خواهی درسرزمینم هیچکس وهیچ چیز مقدستراز یک مبارز نیست مبارز یا آنکس که از جانش میگذرد تاستمکاران فاسدراسرنگون سازدامروز عاشوراست ،رخت عزا پوشیده اید برسینه میکوبید اماصادقانه بگویم این اشکهاو سینه زدنها هیچ ارزشی ندارد وقتی هنوز قاتلان مصطفی ها محاکمه نشدند از شمربیرحمترهایی چون قاضی صلواتی ،بازجوهای قرارگاه ثارالله ،لاریجانی وجعفری دولت آبادیها مارا به مرگ قطره چکانی محکوم وبیرحمانه شکنجه میکنند آنها مبارزین مقدسات ما (مصطفی کریم بیگی ،ترانه موسویومحمد مختاریهاراکشتند)،نخبه هاودانشمندان مارا بزنجیر کشیده اند وشما همچنان درسکوتی خفت بار غرق شده اید آری بجای لعنت بریزید وشمرلعنت برخودی بگوئید که دربرابر ظلن وسکوت میکند وحتی باآنها همدست میشود.بالبان خشکیده ام برسرشما فریاد میزنم تنهایکبار زندگی میکنیم هیچ پست ومقام وثروتی باارزشتراز آزاده زیستن نیست همراه شوید تادست دردست هم به مهروخرد زادگاهمان رااز شر مهره داغ وپیشانی های فاسد سازید یادمصطفی کریم بیگی هارا گرامی داریم یاورمامان شهناز هاباشیم ومصطفی های اکنون رادریابیم .آرش صادقی ،علی شریعتی،محمود بهشتی لنگرودی ،یوسف عمادی ،سوادا آقاسر وتمام زندانیهای سیاسی وخانواده هایشان راتنها نگذارید .بجزمن وذکا وابراهیم کرد دراعتصاب غذاهستند ایکاش پیش ازآنکه جان بسپاریم فریادی بر سرقضات وقوه قضائیه شوید وخواهان محاکمه علنی وعادلانه باشید.در سی وهشتمین روزازاعتصاب غذای خودباقند40و19کیلو کاهش وزن بازگومیکنم من به مقدسات توهین نکردم جرم من فریادبرسرکسانی است که مقدساتمان (مصطفی وترانه ها)رابیرحمانه کشتند
درحمایت از سهیل عربی روز دوشنبه 10مهر؛ تجمع مدافعان حقوق‌بشر
روز دوشنبه 10مهر؛ جمعی از مدافعان حقوق‌بشر در پاسخ به فراخوان مادر زندانی سیاسی سهیل عربی؛ در مقابل مجلس ارتجاع دست به تجمع زده و خواستار آزادی کلیه زندانیان سیاسی از جمله سهیل عربی شدند.
همچنین دکتر محمد ملکی از تجمع مقابل مجلس ارتجاع و سهیل عربی حمایت کرد 

دکتر محمد ملکی از جمله گفت:‌ دوست عزیز و مبارز ما سهیل عربی چند روزی است که به‌علت عدم اجرای خواسته‌های قانونی‌اش دست به اعتصاب‌غذا زده و همه می‌دانند که اعتصاب‌غذا بسیار بسیار خطرناک است. مادر بی‌گناه این فرزند بعد از توسل به سازمانهای مختلف مسئول این امر و بی‌پاسخ ماندن خواسته‌هایش، برای نجات جان فرزند خود از مردم و دانشجویان مبارز و مجاهد می‌خواهد با حضور در مقابل مجلس او را همراهی کنند. من هم از مردم می‌خواهم روز دوشنبه دهم مهرماه 96 برای پشتیبانی از این مادر زجر دیده در مقابل مجلس اجتماع کنند و خواست قانونی خود را فریاد زنند.

روز دوشنبه 23مرداد 96 بر اساس گزارشهای دریافتی، شکنجه‌گران زندان اوین ، زندانی سیاسی سهیل عربی را مورد شکنجه قرار دادند. وی در سلول انفرادی بند دو-الف سپاه پاسداران در اعتصاب‌غذا به‌سر می‌برد.
سهیل عربی چهارمین سال حبس خود را در اوین سپری می‌کند. وی در روزهای اخیر همزمان با بازداشت همسرش به بند ۲الف سپاه پاسداران در زندان اوین منتقل شده بود
آش اعدام و نقض حقوق بشر در ایران چند ماه بعد از نمایش انتخابات قلابی رژیم انقدر شور شده است که عفو بین اللمل هم واکنش نشان داد
اوجگیری سرکوب بعد از اعمال تحریم ولیست گذاری سپاه پاسداران معنای خاص خود را دارد
در این میان اتحادیه اروپا به واسطه گری موگیرینی قصد دلجوئی ار ولایت اعدام را دارد که به حق عفو بین اللمل بر این نکته انگشت کذاشت و از اتحادیه اروپا خواست که  نقض حقوق‌بشر در ایران را محکوم کند






مأموران اطلاعات آخوندی ساعت یازده صبح روز سه‌شنبه 10مرداد ماه 96 با مراجعه به منزل نسترن نعیمی، همسر زندانی سیاسی سهیل عربی، او را بازداشت و به مکان نامعلومی منتقل کرده‌اند. گفته می‌شود تاکنون هیچ اطلاعی از وی در دست نیست.

هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر